Αρχείο για Μαρτίου, 2014

Πλατεία Εξαρχείων: Παρασκευή 04/04, 21:00 – Live αλληλεγγύης και οικονομικής ενίσχυσης για τους οροθετικούς κρατούμενους

Posted in News on Μαρτίου 31, 2014 by clockworkcrew

1544538_638632269540151_560529744_n

LIVE ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ & ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΕΝΙΣΧΥΣΗΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΟΡΟΘΕΤΙΚΟΥΣ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟΥΣ

Παρασκευή 4 Απρίλη Πλατεία Εξαρχείων, 21:00

Αλληλεγγύη στους κρατούμενους του Νοσοκομείου Κρατουμένων Κορυδαλλού.

Αντίδραση
Άσωτοι Υιοί
Αχαϊρευτοι
ΝΕΥΡΟ (Κώστας από ΑΝΤΙ…)
Τοξικά Απόβλητα
ANFO
Last Reunion
Ta Stukas
Thousand Mile

Η ΘΑΝΑΤΙΚΗ ΠΟΙΝΗ ΕΙΝΑΙ ΑΚΟΜΑ ΕΔΩ.

Στις 17 Φεβρουαρίου, 179 κρατούμενοι του Νοσοκομείου Κρατουμένων Κορυδαλλού ξεκίνησαν έναν αγώνα ενάντια στον ίδιο το θάνατο με πλήρη επίγνωση των απάνθρωπων συνεπειών που τους επιφυλάσσουν οι τιμωρητικοί «σωφρονιστικοί» μηχανισμοί και το Κράτος, προχωρώντας σε αποχή συσσιτίου και φαρμακευτικής αγωγής.

Δύο μήνες μετά, οι κρατούμενοι συνεχίζουν τις κινητοποιήσεις καθώς οι δεσμεύσεις και νομοθετικές παρεμβάσεις του υπουργείου Δικαιοσύνης και λοιπών «ουμανιστών» αποδείχθηκαν κενές περιεχομένου.

Άλλωστε ο αγώνας των κρατουμένων είναι αγώνας επιβίωσης, μα και μονόδρομος, αφού οι καταγγελίες σχηματίζουν ένα ζοφερό σκηνικό μεσαιωνικής έμπνευσης. Οι 209 νοσηλευόμενοι στοιβάζονται ασφυκτικά σε βρώμικες «αποθήκες» χωρητικότητας 60 ατόμων. Στο σύνολο τους πρόκειται για βαριά ασθενείς ιδιαίτερα μεταδοτικών και επώδυνων νοσημάτων – εκ των οποίων οι 131 είναι οροθετικοί. Αδιευκρίνιστος παραμένει ο αριθμός λοιπών κρουσμάτων ψώρας, φυματίωσης κλπ.

Η μέριμνα που τους αντιστοιχεί συνίσταται σε 2 μόλις μόνιμους ιατρούς (!), ενώ η σχετική έκκληση για την υποχρεωτική κατά νόμο εισαγγελική εποπτεία προσκρούει στην αδιαφορία των υπευθύνων, οι οποίοι μάλιστα ισχυρίστηκαν πως «έχουν οικογένεια», άρα αδυνατούν να εισέλθουν στον χώρο.

Η κυριαρχία παράλληλα, θεσπίζει νέους πιο ολοκληρωτικούς νόμους και διατάγματα για τον ενταφιασμό κάθε κατάκτησης των έγκλειστων στα ελληνικά κολαστήρια φτιάχνοντας φυλακές υψίστης ασφαλείας, μεθοδεύοντας συνθήκες πλήρους απομόνωσης (στο Δομοκό όπου θα είναι αυτές οι φυλακές και το τηλεφώνημα θεωρείται παράπτωμα). Οι άδειες και η υφ’ όρων απόλυση ουσιαστικά καταργούνται, ενώ «ειδική» μεταχείριση τύπου αιχμαλώτων σε στρατόπεδα συγκέντρωσης επιφυλάσσεται για τους πολιτικούς και πολοιτικοποιημένους κρατούμενους.

Είναι δεδομένο για εμάς, πως ο ευτελισμός της ανθρώπινης ζωής και αξιοπρέπειας, τα ψυχικά και σωματικά βασανιστήρια, το καθεστώς εξαίρεσης που βιώνουν οι κρατούμενοι είναι εγγενές χαρακτηριστικό κάθε εξουσιαστικής δομής είτε αυτή καλείται Κέντρο Κράτησης, Σωφρονιστικό Κατάστημα, ή Νοσοκομείο Κρατουμένων. Στη βάση της καταπίεσης της εξουσίας και της διευρυνόμενης καταστολής που προτάσσει ο σύγχρονος ολοκληρωτισμός, θα είμαστε δίπλα στους αγώνες εντός και εκτός των τειχών των φυλακών.

– ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ ΤΟΥ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟΥ «ΑΓ. ΠΑΥΛΟΣ» ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΥ

– ΑΠΟΣΥΜΦΟΡΗΣΗ – ΤΡΙΕΤΗΣ ΑΜΝΗΣΤΕΥΣΗ ΠΟΙΝΩΝ ΤΩΡΑ

– ΑΓΩΝΕΣ ΣΗΜΕΡΑ, ΓΙΑ ΜΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΧΩΡΙΣ ΦΥΛΑΚΕΣ ΑΥΡΙΟ

ΑΝΤΙΕΞΟΥΣΙΑΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΑΘΗΝΑΣ

CLOCKWORK CREW RHODES.

Advertisements

26 χρόνια κατάληψη Λέλας Καραγιάννη 37 – Πρόγραμμα εκδηλώσεων

Posted in News on Μαρτίου 29, 2014 by clockworkcrew

a08990942af247cd79a5b0a96732f470

26 ΧΡΟΝΙΑ ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΛΕΛΑΣ ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗ 37

στους δρόμους της αντίστασης, της αυτοοργάνωσης, της αλληλεγγύης

ΣΑΒΒΑΤΟ 29 ΜΑΡΤΗ, στις 20:00

Συντροφική Κουζίνα και Ρεμπέτικο γλέντι

ΚΥΡΙΑΚΗ 30 ΜΑΡΤΗ, στις 12:30

“Αστροαπεργία”, παιδική παράσταση από τους Τσιριτσάντσουλες

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 4 ΑΠΡΙΛΗ, στις 20:00

Προβολή-Συζήτηση: Οι καταλήψεις στην Ευρώπη μπροστά στην καταστολή – Καμιά παράδοση-Καμιά ανακωχή

ΣΑΒΒΑΤΟ 5 ΑΠΡΙΛΗ, στις 22:00

ΠΑΡΤΥ για τα γενέθλια της κατάληψης

CLOCKWORK CREW RHODES.

Βόλος: Ανάληψη ευθύνης

Posted in News on Μαρτίου 28, 2014 by clockworkcrew

Εικόνα 1000 ώρες θεωρίας ισούται με 1 λεπτο δράσης.

Ξημερώματα Παρασκευής 21/2 επιτεθήκαμε στην εφορία Νέας Ιώνιας Βόλου .Επιλέξαμε ως εστία φωτιάς το αρχείο το όποιο περιλούσαμε με βενζίνη και το ανάψαμε .Σκοπός μας η0ταν η επέκταση της φωτιάς σε ολόκληρο το κτίριο, αλλά λόγο έλλειψης οξυγόνου η φωτιά δεν εξαπλώθηκε .Την επομένη φορά θα είμαστε πιο προσεκτικοί.

-Οι λόγοι που επιλέξαμε ως στόχο την εφορία είναι αυτονόητοι .Το μόνο χρέος μας απέναντι στον βασικό αρπαχτικό μηχανισμό του κράτους είναι η καταστροφή του.

-Η δράση αντικαθιστά τα δάκρυα.

-Με τη δράση ξεπερνάμε τους φόβους μας.

-Δε θα περιμένουμε καμία συνθήκη να ωριμάσει.

-Δε θα περιμένουμε καμία κοινωνία να ξυπνήσει.

-Δε θα περιμένουμε κανέναν <επαναστάτη> να επαναστατήσει.

Καλούμε όποιον δεν θέλει να ζήσει μια ζωή δουλική .Καλούμε όποιον τάσσεται συνειδητά απέναντι σε αυτόν τον γερασμένο κόσμο, να αφήσει τις μιζέριες και την ιδεολογικοποιημένη αδράνεια και να δράσει  επιθετικά.

Ας ξεκινήσουμε εμείς να ορίζουμε την ατζέντα της επικαιρότητας.

Αναρχικοί σε δράση.

CLOCKWORK CREW RHODES.

Αντιφασιστική Μοτοπορεία 27 Μαρτίου

Posted in News on Μαρτίου 27, 2014 by clockworkcrew

 

10001407_1473735062840930_891849347_n

Και ναζί και κότες…

«Δεν είμαστε ναζιστές, δεν πιστεύουμε στον εθνικοσοσιαλισμό, δεν θαυμάζουμε τον Χίτλερ, δεν φοράμε στολές παραλλαγής, δεν εκπαιδευόμαστε για συγκρούσεις, δεν έχουμε πρόβλημα με τους μετανάστες, πιστεύουμε στη Δημοκρατία, υπηρετούμε τον κοινοβουλευτισμό, δεν μας εκφράζει η βία, δεν έχουμε αρχηγό»  απολογία X. Παππά υπαρχηγού και βουλευτή της χρυσής αυγής

“Εγώ πάντοτε ψήφιζα ΠΑΣΟΚ γιατί ήμουν θαυμαστής του Ανδρέα Παπανδρέου”, “όχι μόνο δεν είμαι ναζιστής, αλλά είμαι αντιναζιστής”, απολογία Ε. Μπούκουρα βουλευτή της χα

Οι δηλώσεις μετανοίας που έκαναν τα ηγετικά στελέχη της ναζιστικής συμμορίας δεν εξέπληξαν καθόλου. Οι κορόνες των ομιλιών τους πριν τις συλλήψεις τους, που αντικαταστάθηκαν από κλάψες και πλήρη αποκήρυξη των ιδεολογικών τους προταγμάτων, έρχονται να επιβεβαιώσουν το πραγματικό τους πρόσωπο̇ – “μάγκες ” απέναντι στους αδύναμους με τις πλάτες της αστυνομίας και με την σιγουριά του ακαταδίωκτου. Έτσι, στην πρώτη “στραβή” αποκηρύσσουν τον ίδιο τους τον εαυτό για να γλυτώσουν το τομάρι τους, όπως πάντα έκαναν οι ναζί αποδεικνύοντας το “βάρος” και το “βάθος” του βόθρου που λέγεται ναζισμός. Πάντα στο πλάι της εξουσίας και των αφεντικών, ενάντια στο λαό και σε κάθε κοινωνική και εργατική διεκδίκηση.

Αντιφασιστική Μοτοπορεια

27 Μαρτίου 18.00 πρωην γήπεδο ΑΕΚ στον πεζόδρομο

Αντιφασιστικό Μέτωπο

CLOCKWORK CREW RHODES.

Καβάλα: Επιστολή αντιφασιστών προς την υποκριτική τοπική κοινωνία

Posted in News on Μαρτίου 25, 2014 by clockworkcrew

Εικόνα Καβάλα, Σάββατο 22 Μαρτίου 2014 : Μια χούφτα φασιστών, προστατευμένη από έναν ολόκληρο στρατό αστυνομικών, εγκαινιάζει τα γραφεία της. Στο πάρκο Φαλήρου η αντιφασιστική συγκέντρωση, που στα καλύτερά της είχε γύρω στα 200 άτομα.

Ω ναι, αγαπητοί συντοπίτες, καλά διαβάσατε. Απ” όλη την κοινωνία της Καβάλας, την απέχθειά τους στο φασισμό ήρθαν να δηλώσουν μόνο 200 άτομα.

Οι υπόλοιποι; Καφεδάκι και ποτάκι στα γεμάτα μαγαζιά της πόλης. Σάββατο απόγευμα ήταν άλλωστε… Να θυμίσουμε πως μια εβδομάδα πριν, φασίστες έβαψαν την πρόσοψη του Αυτόνομου Στεκιού και των γραφείων του ΚΚΕ με σβάστικες. Και δύο εβδομάδες πριν, το Αυτόνομο Στέκι δέχτηκε επίθεση με γκαζάκι (για δεύτερη φορά μέσα σ’έναν χρόνο).

Πώς αντιδρά η κοινωνία της Καβάλας σε όλα αυτά; Όπως φάνηκε (για πολλοστή φορά) με απάθεια και αδιαφορία. Κάποιοι “φιλήσυχοι” πολίτες χαίρονται που ευτυχώς υπάρχουν αυτοί οι “γραφικοί” αντιφασίστες που στέκονται σε κάθε περίπτωση απέναντι στους φασίστες και δεν τους αφήνουν να παρελαύνουν ανενόχλητοι. Οι ίδιοι βέβαια, θέλουν “την ησυχία τους”. Δε γουστάρουν φασισμό, αλλά… ας τους πολεμήσει κάποιος άλλος, οι ίδιοι “έχουν οικογένεια”, “έχουν δουλειές”, “είχαν κανονίσει κάτι άλλο”, “θα βρουν το μπελά τους αν τους δει ο εργοδότης τους εκεί”, και άλλες πολλές τέτοιες “δικαιολογίες” που βοηθούν τον καθένα απ’αυτούς να νιώθει καλά με τον εαυτό του.

Κάποιοι άλλοι συμπολίτες μας αναπτύσσουν “θεωρίες” πως οι αντιφασίστες είναι που “ανεβάζουν” τους φασίστες, επειδή ασχολούνται μαζί τους. Αν δεν ασχολούνταν, λέει, οι αντιφασίστες τόσο πολύ, δε θα τους ήξερε κανείς. Τι μας λέει αυτή η “θεωρία” λοιπόν; Ότι η καλύτερη “αντιμετώπιση” του φασισμού είναι να μην ασχολείσαι με τα μαχαιρώματα και τις δολοφονίες μεταναστών/αντιφασιστών/ομοφυλόφιλων και με τη διάδοση του φασιστικού μισανθρωπιστικού δηλητηρίου. Άσ’τους να μαχαιρώνουν ανενόχλητοι. Η αποτελεσματικότητα αυτής της “θεωρίας” είναι αποδεδειγμένη άλλωστε. Το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα, η περιοχή του Αγ. Παντελεήμονα στην Αθήνα (ένα σύγχρονο παράδειγμα, για να μην ανατρέξουμε στην ιστορία). Ας γίνουν οι γειτονιές μας φασιστικά γκέτο, όπου οι φασίστες θα μαχαιρώνουν ανενόχλητοι. Οι θιασώτες αυτής της “θεωρίας” μας λένε ότι κάποτε οι φασίστες θα βαρεθούν να μαχαιρώνουν και θα εξαφανιστούν ως δια μαγείας…

Η γελοιότητα αυτής της “θεωρίας” είναι τόσο εξόφθαλμη, που δε χρειάζεται άλλο σχόλιο επ’ αυτού. Ουσιαστικά είναι άλλη μία “δικαιολογία” που βοηθάει τους υποστηρικτές της να νιώθουν καλά με τον εαυτό τους για την απάθεια και απραξία τους. Και τέλος, οι περισσότεροι συμπολίτες μας απλά δε θέλουν να ξέρουν, δεν τους ενδιαφέρει, δεν ασχολούνται. Το μόνο που τους νοιάζει είναι να έχουν λεφτά και δουλειές για τον εαυτό τους, για την οικογένεια, για τα παιδιά τους. Δεν τους ενδιαφέρει η “πολιτική”. Δεν πα να γίνει και στρατιωτική χούντα; “Αν δε μιλάς, δε θα σ’ενοχλήσουν”…

Για όλους αυτούς, η μόνη απάντηση που αρμόζει είναι η εξής: “όταν οι φασίστες σκοτώσουν τα παιδιά σας, τότε θα βγείτε απ’τα κλουβιά σας”. Τότε βέβαια θα είναι αργά. Αλλά ποιος νοιάζεται; Όσο το παιδί που μαχαιρώνεται δεν είναι το “δικό μας”, εμείς κοιμόμαστε ήσυχοι τα βράδια…

Και ας πάμε τώρα λίγο πίσω. Τον περασμένο Σεπτέμβριο οι φασίστες της ΧΑ είχαν ανακοινώσει ξανά εγκαίνια. Τότε αναβλήθηκαν λόγω της δολοφονίας του Παύλου Φύσσα από χρυσαυγίτες και των κινητοποιήσεων που ακολούθησαν πανελλαδικά. Είχε ανακοινωθεί και τότε αντιφασιστική συγκέντρωση και ακολούθησε πορεία με συμμετοχή 600 περίπου ατόμων. Πού ήταν όλοι αυτοί στις 22 του Μάρτη; Καλή ερώτηση. Όπως φαίνεται, είχαν ανάγκη έναν ακόμη δολοφονημένο για να “θυμηθούν” ξανά τι εστί φασισμός. Η κοινωνία των χρυσόψαρων ξεχνά εύκολα βλέπεις. Και μάλιστα, όχι έναν οποιονδήποτε δολοφονημένο, αλλά έναν “ΕΛΛΗΝΑ” δολοφονημένο.

Γιατί όταν χρυσαυγίτες δολοφόνησαν το μετανάστη εργάτη Σαχτζάτ Λουκμάν, μερικούς μήνες πριν τον Παύλο Φύσσα, δεν κουνήθηκε φύλλο. Οι “αντιφασίστες” που βγήκαν λοιπόν στους δρόμους μετά τη δολοφονία του Παύλου, έχουν ανάγκη από “ελληνικό” αίμα για να “εξοργιστούν” και να “εναντιωθούν” στο φασισμό… Ο τόπος γέννησης του θύματος είναι που καθορίζει το αν μια κοινωνία θα ασχοληθεί με τη δολοφονία του. Αν η ταυτότητα του θύματος δεν αναγράφει “έλληνας υπήκοος” περνάει στα ψιλά. Αυτές είναι οι “ευρωπαϊκές αξίες” και τα “ευρωπαϊκά ιδεώδη” μας λοιπόν. “Πας μη Έλλην ανάξιος ν’ασχοληθούμε”.

Γιατί καθήσαμε να τα γράψουμε όλα αυτά; Γιατί βαρεθήκαμε ν’ακούμε κριτικές “αφ’υψηλού” από άτομα που δεν υπάρχουν πουθενά πέρα από το μικρόκοσμό τους. Γιατί σιχαθήκαμε ν’ακούμε και να διαβάζουμε “αναλύσεις” για το πώς “οι αναρχικοί έχουν πάρει εργολαβία τον αντιφασισμό”. Λες και ο αντιφασισμός πατεντάρεται και χάθηκε η ευκαιρία να τον πατεντάρουν κάποιοι άλλοι εκτός των αναρχικών. Τέτοιες φτηνές αρλούμπες δε θα έπρεπε να σας κάνουν να νιώθετε καλά με τον εαυτό σας, αλλά αντίθετα, αν σας είχε μείνει ίχνος ανθρωπιάς, θα έπρεπε να κατεβάζετε το κεφάλι από ντροπή όταν τις λέτε ή τις σκέφτεστε.

Ο αντιφασισμός “αγαπητοί” συμπολίτες ούτε εύκολος είναι, ούτε έχει ανάγκη από πατέντες και ταμπέλες για να υπάρξει. Κανείς δε μπορεί ούτε πρόκειται να σας εγγυηθεί ότι ο αντιφασισμός είναι ένα ακίνδυνο χόμπυ. Έχεις απέναντί σου ένα φασιστικό κράτος. Γιατί ο φασισμός δεν έχει ανάγκη τη σβάστικα για να εδραιωθεί. Και ο πιο εύκολος τρόπος για να εδραιωθεί και να επικρατήσει είναι η σιωπή και η αδιαφορία των πολιτών. Όλοι εσείς λοιπόν που “δεν ασχολείστε”, που περιμένετε από “κάποιον άλλον” να σηκώσει ανάστημα, που “θέλετε την ησυχία σας”, είστε ΣΥΝΕΝΟΧΟΙ στον εντεινόμενο φασισμό, κρατικό και παρακρατικό. Και θα σας λέγαμε καλοχώνευτος και καλώς να έρθει και στα σπίτια σας, αν μπορούσαμε να εξασφαλίσουμε ότι θα σας κοιτάμε από κάπου μακριά. Δυστυχώς (για μας) αυτό δε γίνεται. Οπότε, το μόνο που έχουμε να πούμε είναι ότι όταν στεκόμαστε απέναντι στο φασισμό, δεν το κάνουμε για καμιά “κοινωνία”, για κανέναν “οικογενειάρχη”, για κανέναν από σας. Το κάνουμε μόνο για μας τους ίδιους. Γιατί πνιγόμαστε και δεν αντέχουμε να μη μιλάμε και να σκύβουμε το κεφάλι όλο και περισσότερο όπως κάνετε εσείς.

Αλλά σε ποιους τα λέμε; Σε μια κοινωνία που αποτελείται από άτομα που μόνο όταν απειλείται ο εαυτούλης τους και μόνο ο εαυτούλης τους με καμιά απόλυση, μόνο τότε μπορεί και να βγουν στο δρόμο; Στην “καλή” περίπτωση. Γιατί σε πολλές περιπτώσεις, η άμεση αντίδραση είναι να ποδοπατήσουν κάποιον άλλον, να βάλουν μέσο, ή ακόμα και να πετάξουν κάθε μάσκα και να γίνουν “ξεκάθαροι” φασίστες. Με σβάστικα ή χωρίς, δεν έχει σημασία.

Γνωρίζουμε καλά πως μια κοινωνία όπως η ελληνική, που συντηρητικοποιείται και εκφασίζεται με τέτοιους ραγδαίους ρυθμούς, είναι πιο επικίνδυνη ακόμη και από μια συμμορία ασπόνδυλων φασιστών. Αυτή η κοινωνία είναι που με τη σιωπή και την ανοχή της δίνει το άλλοθι στην ακροδεξιά να στερεί βασικά ανθρώπινα και εργασιακά δικαιώματα και να καταστέλλει ελευθερίες. Γι’αυτό δεν έχει κανένα απολύτως νόημα η γκρίνια του τύπου “δεν αντέχω άλλο, δε θα τους ξαναψηφίσω”. Καμία αντίσταση δεν έγινε και δεν πρόκειται ποτέ να γίνει μέσω μιας ψήφου, όπου πάλι θα αναθέσουμε σε κάποιους αντιπροσώπους να “καθαρίσουν” για μας. Οι έμπρακτες κινήσεις, όπως το να μη φοβάται κάποιος να βγει στο δρόμο και να υπερασπιστεί τις ιδέες του, το να δείχνει αλληλεγγύη και να επιδιώκει την αυτοοργάνωση με τους συναδέλφους/γείτονές του, είναι μικρά βήματα που φαντάζουν εύκολα, πραγματοποιούνται δύσκολα, αλλά είναι τα μόνα που μπορούν να μας δώσουν την ευκαιρία να διαλύσουμε το φασιστικό μίσος που μας διαχωρίζει και να πάψουμε να ζούμε υπό το συνεχές καθεστώς φόβου και τρομοκράτησης που μας έχουν επιβάλει.

Φάτε λοιπόν φασισμό μέχρι ν” αποφασίσετε να εναντιωθείτε. Και αν το αποφασίσετε επιτέλους, κάντε το όπως εσείς νομίζετε. Μακριά και πέρα από τους αναρχικούς που σας “τρομάζουν” και σας “καπελώνουν”. Κάντε κάτι όμως. Μπορεί να σας εκπλήξει αυτό, αλλά η κριτική από τον καναπέ σου και μπροστά από την τηλεόρασή σου ή πάνω από το πληκτρολόγιο του υπολογιστή σου, από την ασφάλεια του σπιτιού σου, όχι μόνο δεν είναι αντιφασισμός, αλλά πάνω απ’όλα είναι η υπέρτατη υποκρισία. Κοινωνία χρυσόψαρων υποκριτών.

Ιδού η Ρόδος ιδού και το πήδημα λοιπόν. Μέχρι τότε, το μόνο “αξιοπρεπές” που μπορείτε να κάνετε είναι  απλά να σιωπάτε όταν γίνεται κουβέντα περί αντιφασισμού. Κάποιοι/ες αντιφασίστες/στριες.

Υ.Γ.: Το κείμενο το στέλνουμε σε όλα τα έντυπα και ηλεκτρονικά μέσα της Καβάλας, καθώς απευθύνεται πρωταρχικά στην τοπική κοινωνία. Δεν τρέφουμε και πολλές ελπίδες να δημοσιευτεί. Σε περίπτωση μη δημοσίευσης, υπάρχουν φυσικά και άλλα μέσα για να δημοσιοποιηθεί. Θέλουμε όμως πρώτα να δώσουμε την ευκαιρία στα τοπικά μέσα ν” αποδείξουν έμπρακτα πόσο υπέρ της ελεύθερης έκφρασης και πολυφωνίας είναι.

(Από mpalothia.com)

CLOCKWORK CREW RHODES.

Κατάληψη Ελαία, Κέρκυρα: Θέατρο – Ο τυχαίος θάνατος ενός αναρχικού

Posted in News on Μαρτίου 24, 2014 by clockworkcrew

b26964c1c81cae5cd8fe9e67ea79ff50

Δευτέρα 24/3/14, 20:30

Ο ΤΥΧΑΙΟΣ ΘΑΝΑΤΟΣ ΕΝΟΣ ΑΝΑΡΧΙΚΟΥ Ντάριο Φο

από την θεατρική ομάδα

“Οι Μηχανικοί του Φθηνού Μελοδράματος”

(Αθήνα)

 

thumbnail

Συντελεστές:

Σκηνοθεσία: Βιβή Αντωνίου

Σκηνικά – Κοστούμια: Σεμίραμις Μοσχοβάκη

Επιμέλεια μουσικής: Σπύρος (Bokos) Μανδέλος

Επιμέλεια video: Πάνος Χριστοδούλου

Επιμέλεια αφίσας: Alber Bacami

Eπιμέλεια προγράμματος: El Volo + Βacami

Διεύθυνση Παραγωγής: Αποστόλης Κόσσυβας

Υπεύθυνος επικοινωνίας/Βοηθός Παραγωγής: Ανδρέας Ψαθάς

Εμφανίζονται (με αυτή τη σειρά):

Αδάμ Δουλγεράκης – Αστυφύλακας

Σπύρος (Bokos) Μανδέλος – Αστυνόμος Μπερτότσο

Αποστόλης Κόσσυβας – Τρελός

Αλέξανδρος Αλεξόπουλος – Αστυνόμος Πιζάνι

Κώστας Κατσαρός – Διοικητής

Κέλλυ Καζιάνη – Δημοσιογράφος

Παραγωγή:

Ξανθίας Α.Μ.Κ.Ε. Θεατρικών Θεαμάτων

*παίζεται από το 2012

Ο ΝΤΑΡΙΟ ΦΟ ΓΙΑ ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥ

Πώς μου ήρθε αλήθεια να γράψω αυτό το έργο; Μ’ έσπρωξε η ανάγκη να φωνάξω για ό,τι γινόταν γύρω μου. Την άνοιξη του ’70 οι φίλοι της δουλειάς μας, προοδευτικοί άνθρωποι στο σύνολό τους, με πίεζαν να γράψω ένα έργο για τις βόμβες που έσκασαν σε δύο τράπεζες του Μιλάνου, με τη βεβαιότητα ότι δεν τις τοποθέτησαν προοδευτικά στοιχεία και με τη σιγουριά ότι η «αυτοκτονία» του Πινέλι, που ανακρινόταν σαν ένοχος, ήταν καθαρή δολοφονία. Πρέπει να γραφτεί ένα τέτοιο έργο, μου έλεγαν, γιατί το κοινό δεν ενημερώνεται σωστά, με αποτέλεσμα να μη νιώθει τους πραγματικούς ενόχους και να κυριεύεται από αγωνία, φόβο και άγχος. Ακόμα και οι προοδευτικές εφημερίδες της Ιταλίας σιωπούσαν, απέφευγαν να πάρουν τη σωστή θέση. Μάταια περιμέναμε όλοι κάποιο γερό ψάξιμο, μια δυνατή κραυγή διαμαρτυρίας… Τίποτα…

Έπρεπε λοιπόν κάτι να κάνουμε. Έπρεπε να βοηθήσουμε να μάθει ο κόσμος με τι τρόπο οργανώνονται οι δυναμιτιστικές ενέργειες, οι αιματοχυσίες, και από ποιους… Αρχίσαμε πρώτα-πρώτα έρευνες πάνω στην υπόθεση Πινέλι. Δικηγόροι, δημοσιογράφοι, φίλοι μας, βγάζουν φωτοαντίγραφα εγγράφων που δεν είχαν δημοσιευτεί ποτέ. Καταφέρνουμε να χώσουμε τη μύτη μας σε έγγραφα ανακρίσεων απόρρητων, με τη βοήθεια φίλων μας μέσα στις δικαστικές υπηρεσίες. Είδαμε έτσι ξεκάθαρα τα γεγονότα που μας έπεισαν ότι ο θάνατος του Πινέλι δεν ήταν αυτοκτονία αλλά σίγουρα εκπαραθύρωση.

Έτσι δημιουργήθηκε η βάση αυτής της κωμωδίας. Μάλλον φάρσας… Γιατί τόσο γελοίες, τόσο οδυνηρά γελοίες ήταν οι ενέργειες των ανακριτικών μεθόδων και οι αντιφάσεις των επίσημων δηλώσεων. Η πρεμιέρα μας έπεσε στις μέρες της δίκης. Και η επιτυχία μας ήταν τρομακτική. Γεμάτο κάθε μέρα το θέατρο. Όρθιοι, πολλές φορές πλάι μας, δίπλα στη σκηνή.

Πού οφείλεται η επιτυχία αυτού του έργου; Όχι τόσο στο ότι σατιρίζει τις οργανωμένες ψευτιές των αρχών και των οργάνων τους αλλά περισσότερο γιατί καυτηριάζει τα παχιά λόγια περί σοσιαλδημοκρατίας και καγχάζει για τα κροκοδείλια δάκρυα πολλών σοβαροφανών πολιτικών ή τη «δυναμική» αγανάκτιση μερικών άλλων για κάθε σκάνδαλο που ξέρουν πολύ καλά ότι είναι ένα σκάνδαλο-κάθαρση του συστήματος…Με αποτέλεσμα ο απληροφόρητος κοσμάκης να ξεσπάει φωνάζοντας ικανοποιημένος: «Ζήτω αυτή η μπασταρδεμένη σκατοκοινωνία μας, που σκουπίζεται με αρωματισμένο χαρτομάντηλο και που σε κάθε ρέψιμο αηδίας βάζει το χέρι μπροστά στο στόμα της σαν μια καλομαθημένη κυρία…»

Το έργο μας παίζεται από τότε με αμείωτη επιτυχία. Ίσως γιατί και η ζωή συνεχίζεται και πληθαίνουν κάθε τόσο η αιματοχυσία, οι μπόμπες και τα μεγάλα λόγια και τα μεγάλα σκάνδαλα… Πάντα από τα ίδια συστήματα που οργανώνουν τη βία και που δεν μπορούν να χωνέψουν αυτούς που δεν σκύβουν το κεφάλι. Ώσπου κάποτε αυτός ο απληροφόρητος κοσμάκης να καταλάβει τι γίνεται γύρω του και να μετατρέψει το ρέψιμο της αηδίας του σε μια τεράστια βόμβα που θα τινάξει στον αέρα όλη αυτή τη μπασταρδεμένη κοινωνία μας.

Αναδημοσίευση από : katalipsielaia.squat.gr

CLOCKWORK CREW RHODES.

Παρέμβαση σε σούπερ-μάρκετ ενάντια στη ρουφιανιά

Posted in News on Μαρτίου 24, 2014 by clockworkcrew

Την Τετάρτη 19/3 μέλη της ΑΣΖ υπάρξαν αυτόπτες μάρτυρες σε ένα περιστατικό ρουφιανιάς σε σούπερ-μάρκετ στα Ιλίσια, όταν οι υπεύθυνοι κάλεσαν την αστυνομία να συλλάβει δύο 16χρονες μαθήτριες για κλοπή δύο σοκολατών! Μια μικρή στιγμή καθημερινού κοινωνικού κανιβαλισμού, που μας οδήγησε σε μια παρέμβαση στο εν λόγω σούπερ-μάρκετ το πρωί της Παρασκευής 21/3 με το παρακάτω κείμενο:

tsoko

Αυτόνομη Συνέλευση Ζωγράφου

CLOCKWORK CREW RHODES.